Koń kary ma grzywę, ogon, kończyny i tułów koloru czarnego. Róg kopyt jest ciemny.

Kasztany mają często białe odmiany. Grzywa i ogon są raczej jasno brązowe, czasem złotawe. Sierść ma również kolor jasnobrązowy. Róg zazwyczaj jasny.

Koń kasztanowato - srokaty (maść srokata typu Tobiano) ma białe plamy wśród maści kasztanowatej. Grzywa i ogon są jasnobrązowe. Taki kolor sierści mogą mieć konie rasy Paint Horse.

Wyróżnia się także maść srokatą typu Overo, która różni się jedynie ciemniejszym odcieniem jednych z plam. Taką maść mają konie typu Pinto.

Sierść koni gniadych na tułowiu podobna jest do sierści kasztanów, natomiast ich ogon, grzywa są dużo ciemniejsze. Charakterystyczne są też podpalania w okolicy stawów skokowych i nadgarstkowych, oraz poniżej od tej granicy.

Skarogniade łączą w sobie maści koni karych i gniadych. Grzywa i ogon są czarne, tak samo jak kończyny poniżej stawów skokowych i nadgarstkowych.

Konie bułane również mają czarne podpalania, czarne grzywy i ogony, ale dużo jaśniejszy niż konie gniade tułów. Można go określić jako kolor "kawy z mlekiem". Maść bułaną możemy zauważyć np. u rasy Criollo.

Maść tarantowata charakterystyczna jest dla koni rasy Appaloosa. Wyjątkowość tej maści polega na raczej drobnych plamkach w różnych odcieniach brązu aż do czerni, zazwyczaj w kształcie kół. Często plamy te gęściej rozmieszczone są przy głowie. Ciemne plamy jako "podłoże" mają jasną, często białą sierść.

Koń siwy ma białą grzywę, ogon i sierść. Jednak, podobnie jak u kasztanów, odcień sierści poszczególnych koni z tą maścią może być inny. Różnica może polegać również na kolorze ogona i grzywy. Róg kopyt zazwyczaj jest jasny. Przykładem konia siwego może być koń rasy Angloarab szczepu Shagya z Węgier.

Koń izabelowaty to koń z jasną grzywą i ogonem, natomiast ciemniejszym od nich tułowiem i kończynami. Doskonałym przykładem takiej maści może być kolor Haflingerów.